SCANDINAVIË 2026
INLEIDING

Het allereerste concept voor deze reis was vrij simpel: een rondje om de Botnische Golf, oftewel:
– via Duitsland en Polen naar de Baltische landen,
– zigzag door de Baltische landen naar Tallin,
– oversteken naar Helsinki,
– zigzag door Finland tot Oulu of Rovaniemi,
– via de oostkust van Zweden, Denemarken en Duitsland weer naar huis.

De eerste variant ontstond al spoedig door de gespannen situatie in Oost-Europa. De Suvalki-corridor (het smalle stukje tussen Kaliningrad en Wit-Rusland), reizen door de Baltische landen, en de oversteek naar Helsinki (over de Golf van Leningrad, zo meent Poetin) waren toch niet zo aantrekkelijk. De route via Polen en de Baltische landen naar Helsinki werd vervangen door een route via de Åland-archipel: in meerdere dagen en met meerdere ferry’s/veerboten van Kapellskär via Mariehamn naar het zuidwesten van Finland. 

Na enige tijd kwam het besef, dat het wel eens onze laatste grote Scandinavië-reis zou kunnen zijn. In dat geval moesten er toch wel enige onderdelen aan worden toegevoegd:
– tijdens alle vorige Scandinavië-reizen was het er steeds niet van gekomen, om Oslo te bezoeken,
– in 2022 hadden we slecht weer op de Wildernisweg in West-Zweden; die wilden we nog een keer rijden, 
– in 2022 hebben we onvoldoende aandacht gehad voor de verplaatsing van delen van de stad Kiruna,
– tijdens de voorgaande reizen waren we wél op de Lofoten geweest, maar nooit op de Vesterålen,
– tijdens de reis van 2025 kwamen Odense, Friedrichstadt, Roskilde en Køge onvoldoende uit de verf.

Dit alles zou echter wel leiden tot een bijzonder lange reis, terwijl we maximaal 8 weken weg konden. Er ontstonden 2 varianten: 
A. wel langs de Vesterålen, maar dan in Finland alleen langs de oostgrens naar Helsinki,
B. niet langs de Vesterålen, zodat er tijd over was voor wat meer gebieden in Finland.

We kozen voor variant B:
– via Duitsland, Denemarken en Zweden naar Oslo,
– via het oosten van Noorwegen naar de Wildernisweg,
– via de E45 naar Kiruna,
– via Rovaniemi en Oost-Finland naar Helsinki,
– door het Finse binnenland richting Oulu,
– langs de Finse westkust naar Turku,
– over de Åland-archipel naar de omgeving van Stockholm,
– via Zuid-Zweden, Denemarken en Duitsland weer naar huis,
– Friedrichstadt, Odense, Roskilde en Køge komen aan bod tijdens de heen- en terugreis.

Tijdens de reis, we hadden net de Wildernisweg gedaan en stonden op de camping in Sorsele, waren er echter drie redenen om het plan aan te passen:
– in Midden-Zweden waren wel heel erg veel muggen aanwezig,
– de Scandinavische knutjes bleken ongevoelig te zijn voor onze anti-muggenstekker, 
– uit een reisblog begrepen wij, dat er in Finland heel erg veel muggen waren.

Het was klaarblijkelijk niet de juiste periode voor een bezoek aan Finland. We kozen voor een nieuwe variant met de nadruk op Noorwegen (daar is immers veel minder stilstaand water en er is aan de kust vast ook meer wind; er zullen dus niet zo veel muggen zijn):
– vanuit Sorsele via Arjeplog naar Noorwegen,
– over de E6, via Narvik, naar de Vesterålen,
– via de Lofoten naar Bodø en verder naar Mo i Rana,
– van Mo i Rana naar de Helgelandskystvegen (Fv17) tot Namsos,
– bezoek aan Trondheim,
– binnendoor, via Sunndalsøra, naar de Trollstigen en Geiranger,
– via de Gamle Strynefjellsvegen naar de Sognefjellet,
– via de Tindevegen naar Borgund (mooie Stavkirke),
– via de Hardangervida naar de kust,
– over de Fv450 richting Oslo-fjord.

In verband met het natte weer in West-Noorwegen zijn we vanuit Borgund niet over de Hardangervida naar de kust gegaan. We zijn in het binnenland gebleven en hebben de zuidpunt van Noorwegen, Fredrikstad en Halden, bezocht.